Ik ben een redelijk “vaste” bezoeker van Concert at Sea geworden. In 2017 mijn eerste keer, dat was de eerste (en enige keer) dat ik Doe Maar live heb zien/horen spelen en kennis gemaakt heb met Kensington. In 2018 Sting en Shaggy, in 2019 de Golden Earring en Nile Rodgers, The Script in 2022 en George Ezra in 2023. In 2020 hadden we de corona-periode, dus is het concert niet door gegaan, in 2021 hadden we een online-versie volgens mij. In 2024 ben ik niet geweest omdat ik de week ervoor 2 dagen naar The Next Web geweest ben. Ik heb het wel gemist, het is een soort kleine vakantie, dus bij de verkoop voor 2025 heb ik kaarten gekocht (je weet dan nog niet welke artiesten allemaal gaan optreden).
Ik heb ooit een lijstje gemaakt van artiesten die ik nog eens live wilde zien, daar stond Gavin DeGraw ook op. Misschien niet een naam die iedereen bekend voorkomt, maar als je op Spotify zijn liedjes hoort denk je: oh ja, die (I don’t want to be, Not over you, Chariot)! Hij is dit jaar aanwezig bij CAS. Ook Faithless (zonder de overleden Maxi Jazz), Racoon, Kane (unplugged), Roxy Dekker, Douwe Bob, Rondé, Claude, Jaap Reesema, Pommelien Thijs, La Fuente, Mental Theo en nog meer artiesten/acts.
Het laat zien dat je eigenlijk geen editie kunt overslaan. Want als ik in 2016 naar CAS was geweest had ik Faithless met Maxi Jazz kunnen bewonderen… In juni 2024 in de Ziggo Dome Kane gezien, dus toen ik zag dat ze deze editie een akoestische sessie op CAS gaan spelen vond ik dat niet zo bijzonder. Maar nu kwam in het nieuws dat de herstart van Kane een tijdelijke was, eind 2025 doen ze een laatste optreden in Ahoy. Daar ga ik niet naartoe, dus is dit zeker speciaal! De opname van “Rain down on me” van Kane op CAS is legendarisch.
In 2023 was ik in het “comfort-kaart gedeelte” naast de tribune en zag ik dat Bart (de zanger van Racoon) daar ook rondliep. Goed te zien dat Racoon weer op het podium staat, want hun nummers zijn heerlijk om naar te luisteren en mee te zingen.
CAS is een geweldige manier om te genieten van verschillende soorten muziek. Jaap Reesema en Pommelien Thijs met hun “nu wij niet meer praten” is een prachtig nummer. En er zijn nog wel een paar mooie nummers. In februari 2026 treedt Pommelien op in AFAS Live. Maar om daar nu een hele avond heen te gaan, dat zou ik waarschijnlijk niet doen.
Ongeveer een maand voor CAS komt naar buiten dat Freek van Suzan en Freek longkanker heeft en het niet te behandelen is. Een grote schok. Daarmee stoppen ook al hun optredens. Op 13 juni komt via Facebook hun bericht naar buiten dat het (gelukkig) goed gaat met de zwangerschap van Suzan en dat ze eigenlijk (zolang het kan) gewoon willen optreden, want dat is “hun leven”. Op de stoel zitten, wachten op “het einde”, dat is wat niemand wil. En zo komen Suzan en Freek weer op de playlist van CAS, want ze gaan hier weer optreden. Zoals je op de wikipedia-pagina van CAS kunt lezen zijn ze al jaren “vaste artiesten” bij CAS. Mooi dat ze er dit jaar weer bij zijn!
Donderdag 26 juni vertrek ik om 7.00 uur uit Wergea. Volgens Google zou ik dan ongeveer 4 uur onderweg zijn. Ik rij naar Vlissingen waar ik mijn auto in mijn vaste parkeergarage neerzet. Dan naar het standbeeld van Michiel de Ruijter. Ik zit te zoeken naar “1618”, maar dat bedrijf is er niet meer, dat is nu Gastrobar Santé. In een hoekje zitten, want het stormt, maar zo zit ik toch een beetje uit de wind. Een uitsmijter en cappuccino, ik kan er weer tegen! De parkeergarage in Middelburg is vol, dus ik parkeer tijdelijk aan de andere kant van het water. Mijn “vroege incheck” staat wel op de aanmelding, maar niet in het systeem. De kamer is gelukkig beschikbaar, dus koffer dumpen en daarna in de auto naar CAS.
Rond 15.00 parkeer ik de auto. Dat is niet langs de weg, maar op een veldje. Daarna stappen we in de bus. Omdat er behoorlijk wat mensen staan (en er een aantal bussen rijden, maar die weg zijn) duurt het lang, daardoor mis ik het grootste deel van Cover at Sea (dat was om 15.30 uur gestart). Daarom maar doorgelopen naar het strand voor Racoon. Maar het strand is afgesloten door de harde wind, je wordt redelijk gezandstraald. Ook het reuzenrad is dicht. Nog een klein stukje van Jaap Reesema gehoord, daarna naar Roxy Dekker. Met mijn comfort-kaart kan ik naar boven in het “hokje aan de zijkant van het podium” en haar goed zien/horen. Dat swingt, top-optreden! Racoon op het grote podium, ook altijd een succes. Nog wat Kumbia Boruka gehoord, dat was veel van hetzelfde. Acda en de Munnik doen het goed, iets eerder weg in verband met het optreden van KANE. Dat had ik niet hoeven doen, ik kwam voor de oude hits, maar het zijn allemaal wat vage nummers, dus hier ook maar weer wat vroeger weg gegaan. Faithless doet het goed, volgens mij nu een mannelijke en een vrouwelijke zanger, maar we missen toch Maxi Jazz. Die nog wel op de schermen voorbij komt. Insomnia, God is a DJ. Maar ook samples van Felix Don’t you want me, the house Jack build.
Daarna nog even naar het Umoja-podium gelopen om wat beats van La Fuente te beluisteren, maar omdat ik het zelf niet al te laat wil maken ben ik rond 1.00 uur weer in het hotel.
Vrijdagochtend een wandeling door Middelburg, even bij het parkje van Koningin Emma kijken. Als ik daar omheen loop, valt mij een gedenksteen op die in het trottoir zit. Er zitten wat bladeren en onkruid overheen, maar ik kan lezen dat dit over Wouter Weylandt gaat. De Giro d’Italia die in 2010 begon met een rit tussen Amsterdam en Middelburg, die ronde won hij. In 2011 is hij in de Giro d’Italia verongelukt, toevallig lees ik dit ook in de Telegraaf van dit weekend, als ik weer thuis kom. Daar staan namelijk verhalen in over verongelukte wielrenners, Wouter is daar één van. Hier kun je lezen hoe Middelburg toen deze gedenksteen hier heeft neergelegd. Ik loop naar de Markt om nog even in de zon te zitten. Niet al te laat vertrokken, nog even tanken bij de Texaco en rond 12.00 uur staat de auto geparkeerd, mooi vooraan. De bussen staan al te wachten, dus ik kan hier zo instappen. Om 14.30 uur staat Claude op het grote podium. Met zijn hits en ook nog een paar nummers van Stromae. Stromae zou 2x in Nederland optreden, 2x heb ik een kaartje gekocht en beide keren zijn die concerten geannuleerd. Dus Claude, bedankt voor jouw uitstekende performance!
Daarna naar Umojo, waar de Hillbilly Moonshiners allemaal bekende nummers een country-sausje geven. Klinkt goed!
Daarna naar Douwe Bob, die met een motor het podium op komt rijden. Tijdens het concert doe ik nog even een rondje in het reuzenrad, want het is heel warm weer. En wel toepasselijk, als je video’s van CAS terugzoekt, zul je zien dat Douwe Bob ook eens een akoestische variant van zijn nummers in het reuzenrad gespeeld heeft. Nog mooi op tijd terug bij het podium voor zijn laatste nummers, zijn zoontje “zingt” ook nog even mee.
Daarna staan The Vices op Umoja, doen het goed! Daarna Anouk op het Zeelandpodium. Die rockt ook nog steeds top! Gavin James op Umoja, in de categorie “sympathiek, muziek ging wel”. Het slagwerk vond ik trouwens wel heel goed klinken, van toch wel redelijk grote afstand noemde ik de drummer een “theatrale drummer” en als ik de filmpjes terugkijk, zie ik dat dit een goede bijnaam voor hem is, want met stokjes zwaaien e.d., het is wat theatraal. Maar wel erg leuk 🙂
Beetje eerder weg, want Suzan en Freek staan op het Zeelandpodium. Zo’n beetje elke bezoeker aan CAS staat hier, emotioneel voor hun en ons. Bij het nummer “stil aan de overkant” komt Snelle ook nog even meespelen. Freek blijft positief: tot volgend jaar. Lijkt me een goed plan, doen we het nog een keer!
Op het Umoja podium een rockende Pommelien Thijs. Guus Meeuwis sluit de avond af. Ik zou nog naar Mental Theo, maar kan nog net zo’n beetje lopen (ik ben kapot!) en ga terug naar de auto.
Op zaterdag loop ik eerst weer naar de Markt. Daar is een echte “markt”, allemaal stands. Een groot overdekt gedeelte waar je groente kunt kopen, stands met lp’s, cd’s, lego, stripboeken, Donald Ducks. Maar ook papieren geld uit de Weimar-tijd van Duitsland, dus toen je voor een brood miljoenen marken moest betalen. Allemaal (verkeers)borden die je kunt kopen. Even “mensen kijken” en een rondje lopen. Ook nu niet al te laat weer richting CAS, nog even tanken bij mijn vaste Texaco-station, rond 12.00 uur staat de auto weer geparkeerd. Ook nu weer in de bus, de Captains at Sea zijn er ook weer. En ik heb een fout gemaakt. Want het bandje wat ik gisteren gekregen heb, heb ik afgeknipt en ligt in mijn hotel in de koffer. Maar.. dat is een bandje voor vrijdag én zaterdag. Dus na wat controlevragen krijg ik een nieuw bandje (en mag ik gelukkig toch naar binnen). Vandaag goed mijn neus in de zonnebrand, die is gisteren flink doorgebrand. Ook deze dag begin ik met een cola en een bakje kibbeling. Omdat ik zo vroeg ben zijn er daar nog allemaal bankjes vrij waar je kunt zitten. Later op de dag lukt dat niet meer. Dus ik neem even mijn rust. Ik sla Lenny Monsou over, ik kan hem wel vanaf mijn bankje horen, klinkt nogal als MUSE! Broederliefde op het andere podium is luid en duidelijk te horen: laat maar… Er komt een groepje Brabanders aanschuiven bij mijn bankje, ik maak een foto van hun, zij een foto van mij. Gisteren had ik een hoodie gekocht, ik loop naar de merchandise en koop nog een t-shirt en doe nog een rondje in het reuzenrad om even door te waaien. En zo sta ik om 16.00 uur bij het Zeelandpodium waar Rondé op gaat treden. Daarna loop ik door naar het Umoja-podium waar Rolf Sanchez staat te swingen, prima stukje muziek! Ik ga iets eerder weg, het wordt tijd om naar het Zeelandpodium te lopen. Het optreden waar ik voor gekomen ben: Gavin DeGraw! Zeer geslaagd, de bekende hits!
Dan is er een periode “niets”. Als je op de dijk zit hoor je de muziek wel, maar De Jeugd Van Tegenwoordig is nog steeds niet echt mijn ding. Alleen wat harde beats draaien en dan wat domme dingen zingen/rappen, laat maar. Bij Umoja speelt daarna Sven Hammond. Sympathieke gast die ik wel op TV gezien heb, maar ook deze muziek kan me niet boeien.
Dan krijgen we de afsluiter van de avond, Blof op het Zeelandpodium. De bekende nummers. Een nummer wat ik zo niet ken (De Mooiste Verliezers) wat opgedragen wordt aan Suzan en Freek. Als ik de keuze had mogen maken, had ik waarschijnlijk gekozen voor “Hou Vol Hou Vast”. Aan het einde komt nog één van mijn favorieten voorbij, Later als ik groter ben. En omdat het alweer 10 jaar geleden is dat Thé Lau overleden is speelt Blof het nummer “Open”, een nummer wat ik ook altijd prachtig vond.
Hierna draait FeestDJRuud nog een uurtje, maar ik hou het voor gezien. Ik moet weer naar de zuid-ingang om daar naar de auto te lopen, de Brouwersdam staat nog vol met 1.000-en mensen. Deze avond ben ik rond 1.20 uur weer op mijn hotelkamer.
Het was weer een mooie editie. Mensen proberen zichtbaar te zijn in de massa (voor TV, maar ook om de groep bij elkaar te houden). Dus zo lopen er mensen met opblaasbeesten rond, maar ook een groepje met grote vliegenmeppers! Leuk bedacht, ik heb ze ook alle 3 de dagen gezien volgens mij. Ik had mijn Defqon.1 rugzak op, een meisje zegt tegen mij “coole rugzak!”. Zij is hier bij CAS, haar vriend staat deze avond in het publiek bij Defqon.1. Bij het concert van Blof loopt er een gast met 3 biertjes bij mij langs en vraagt of ik een biertje vast wil houden, zodat hij zijn maten kan bellen om te vragen waar ze zijn. Geen probleem. Dat lukt niet echt, dus we staan een tijdje mee te zingen met nummers van Blof. Uiteindelijk vraagt hij of ik dat biertje wel lust (zeker!), ik mag ‘m houden, hij gaat rondlopen om te kijken of hij zo zijn maten weer kan vinden.
In 2019 ben ik bij de terugreis naar Ouwehands Zoo in Rhenen geweest, op zondag ga ik naar het ontbijt en uitchecken naar Amsterdam: een bezoekje aan Artis! Ik was wat later weg (beetje uitslapen) en daarmee snij ik mezelf in de vingers. De A4 is namelijk wegens onderhoud afgesloten… omdat ik niet exact weet welke route ik nu moet volgen, volg ik de instructies van mijn TomTom. Maar die stuurt me de A4 de andere kant weer op. Aargh! En zo rij ik bij Schiphol langs, bij de ingang waar mensen uitstappen. Op goed geluk maar de oostelijke route gekozen, dat gaat goed. Door de binnenstad en zo kan ik rond 12.30 uur mijn auto parkeren. En loop ik in de 25 graden naar de ingang. Hier mijn ticket scannen en zo kan ik doorlopen naar de rondleiding.
Om 11.00 en 13.00 uur zijn er namelijk vrijwilligers die bezoekers rondleiden. We beginnen bij de otters en eindigen bij de olifanten. Dan is het voedertijd, de Artis-medewerkers proberen de olifanten het water in te krijgen, door daar appels in de gooien (en dat werkt). Onze vrijwilligster tipt dat de leeuwen ook bijna gevoederd worden, dus we lopen binnendoor om dat te bekijken. Daarna loop ik langs verschillende dieren. De giraffes, pinguïns, struisvogels, een miereneter, de gorilla’s, schildpadden. Rond 15.00 uur vind ik het tijd om naar huis te gaan, ik had nog wel wat langer willen rondlopen, maar dat kan altijd later nog een keer. Een half uurtje lopen vanaf het Centraal Station en je bent er. Het waren 4 prachtige dagen, ik ben volledig tot rust gekomen.
Foto-indrukken: