Sinds 2017 ben ik een vaste bezoeker van Concert at Sea. In dat jaar had je alleen nog maar de editie op vrijdag en zaterdag. Later is er de donderdag bij gekomen en daar dat was ook vaak de aftrap van mijn CAS-weekend. Dit jaar niet, want ik zou vorig jaar al naar The Weeknd in de Ziggo Dome, maar dat concert werd geannuleerd. Hij wil alleen in stadions spelen en toevallig is dat dit jaar in de Arena. Ik ben niet zo’n fan van die galmbak, maar The Weeknd is wat mij betreft qua zang/muziek degene die het beste naar voren komt als “opvolger van Michael Jackson”. Dus ik bezoek zijn concert op de zaterdag. Ik had al een kaartje voor Maroon5, ook zo’n band waarvan ik de muziek geweldig vind. Dat zou gehouden worden in het Goffertpark, maar gelukkig had ik nog geen hotel geregeld, dit concert is namelijk verplaatst naar de Ziggo Dome! En dat is op deze zondag! Dus donderdag afreizen naar Zeeland, vrijdag CAS, zaterdag The Weeknd en zondag Maroon5.

Donderdag 22 juni Ik vertrek rond 13.30 uur richting Zeeland. Het is al flink wat dagen warm/droog weer, maar vanaf Urk tot Bergen op Zoom miezert het. De Haringvlietbrug is afgesloten, dus we moeten met zijn allen omrijden, maar zo te zien reed ik daar al nooit overheen, dus geen gedoe. Wel is het vanaf Nieuwegein druk op de weg, op bepaalde plaatsen stapvoets en soms zelf stil staan, dus mijn verwachte aankomsttijd om 17.00 uur haal ik niet, dat wordt 18.30 uur. Het stond al in de mail, de lift is kapot, dus dat wordt de koffer de trap op sjouwen, ik zit ook nog eens op de 4e verdieping. Maar wel een mooie ruime kamer en prima uitzicht, dus die extra inspanning is ook wel goed voor mij! Ik stap weer in de auto en rij naar Vlissingen. De vorige keer in een verkeerde parkeergarage geparkeerd (toen moest ik een eind lopen), deze keer wel de juiste gekozen: Garage Fonteyne. Trappen omhoog, een klein stukje lopen en ik sta in het gedeelte waar allemaal horeca zit. Eerst even bij het standbeeld van Michiel de Ruyter kijken, even uitwaaien en kijken wat voor grote schepen met containers voorbij varen. Het plan was om net als in 2017 een hapje te eten bij De Gevangentoren. Maar dat doe ik toch niet, het is warm weer, dus ik wil “gewoon” buiten op een terras zitten. En zo ga ik zitten bij “So If“. Ze hebben hun eigen blonde biertje, hun eigen burger en die bestel ik. En dat smaakt prima. Die burger is een (hoog) kunstwerk en ik kan zeggen: als ik deze soldaat gemaakt heb zit ik vol. Nog één biertje om af te sluiten en daarna terug naar het hotel. Een rustig avondje, RTL7 met Men in Black ervoor en dan slapen, morgen een lange dag.

Vrijdag 23 juni. ‘s Morgens ontbijt, daarna nog even Middelburg inlopen. Op de markt even in het zonnetje zitten, ik zie bij een winkel nog een paar mooie kaarten en daarna stap ik rond 10.00 uur in de auto. De TomTom laat me en iets andere route rijden, maar ik kom wel uit bij Serooskerke, waar ik bij mijn vaste Texaco-pompstation tank. Het doorrijden naar de parkeerplaats gaat ook voorspoedig. Dit keer niet in de berm parkeren, maar in een weiland. En we mogen niet via de weg naar de zuid-ingang lopen, dus wachten op de bus die ons na een korte rit afzet bij de noord-ingang. Op zich niet erg, want hier zitten altijd de Captains at Sea die het publiek vermaken. In de bus naast een wat oudere vrouw gezeten die vertelt dat ze vorig jaar ook met haar man naar Concert at Sea geweest is: “nu we gepensioneerd zijn, gaan we alles doen wat we leuk vinden!”. Hardstikke mooi, maar ik heb wat teveel mensen gezien die de leeftijd niet halen of na een aantal jaar na hun pensioen fysiek minder worden, daarom probeer ik nu al “dingen te doen die ik leuk vind!”.

Ik heb een comfort-kaart, een mede-bezoekster geeft me het advies om nog even terug naar de kassa te lopen, daar krijg je een polsbandje. Rond 12.00 uur mogen we naar binnen. Voordeel daarvan is dat het nog redelijk rustig is. Dus eerst bij de automaten munten scoren en dan bij de picknicktafels gaan zitten. Nu kan het nog, want later op de middag zijn die altijd bezet. Dat geldt ook wel een beetje voor die comfort-kaart. Je hebt daar een eigen bar en eigen wc en heb je een aantal tafels, krukken en kun je tegen de balustrade aan hangen. En je zit in het “hokje op de 1e verdieping naast het podium”, dus je hebt een mooi uitzicht. Maar eigenlijk is het alleen handig om daar een kaartje voor te kopen als je regen verwacht, want het is overdekt en daardoor zit je droog. Want als het volgend jaar weer zulk mooi weer is, dan denk ik dat ik een gewoon kaartje neem. Of een VIP-kaartje, maar dan moet je ook wel echt een garantie hebben dat je kunt zitten. Want de hele dag rondlopen, wat staan, dan is het fijn om even te kunnen zitten. Maar er zijn maar een paar krukken en die zijn altijd bezet. Als je, zoals ik, ook naar de andere podia loopt raak je ook je zitplaats weer kwijt. Je kunt (wat de meeste mensen ook doen) tegen de dijk op zitten. Maar goed, op dat harde asfalt, het is niet optimaal. En natuurlijk was ik ook een beetje teleurgesteld omdat mijn leuke bardame van vorig jaar er dit jaar niet was 😉

In ieder geval, de aftrap van deze dag. Bij de bar een Skuumkoppe uit de tap en terug naar de picknicktafel. Twee dames vragen of de bank aan de andere kant nog vrij is, dat is ie, dus zij gaan daar zitten. Hierna weer naar de bar en koop ik een Desparados, ook uit de tap. En een bakje kibbeling. Met mijn notitieblok erbij, wat zou ik eigenlijk nog moeten/willen doen de komende tijd?

Naast de muziek heb je ook nog “straat’-theater. Dus gasten die op een soort hoge fiets zitten met een vis eromheen. Maar ook 2 “wereldreizigers”, een soort muppets, heel mooi gemaakt. Want je weet dat het mensen zijn die rechtop lopen, maar het lijkt alsof het een hoge rugzak is en de gezichten halverwege zitten. De dames aan mijn tafel maken nog even een foto van mij met het oude omaatje. Er staat een QR-code op hun rugzak en zo vind ik de bijbehorende website van Hodman en Sally. Het zijn dus echt Engelsen!

Rond 13.15 uur start Sophie Straat haar optreden bij het Umoja-podium. Vorige jaren was dat een soort tent-achtige constructie, nu is het een soort boot, mooi gemaakt! Ik loop naar voren, richting podium, om toch wat beter zicht te hebben op deze jongedame in haar korte jurkje. De naam zei mij niets, maar van tevoren even opgezocht en toen kwam ik uit bij de nummers “Tweede Kamer” wat ze met Goldband gezongen heeft, die ken ik wel. Het is smartlap-achtig, “Amsterdams”. Hoewel op mijn Youtube-video’s sommige teksten niet helemaal zuiver klinken, hou ik dat maar even op het “opvangen van geluid in de buitenlucht waardoor het niet een representatieve weergave is”. Want we vermaken ons prima met deze band. Maatschappelijk-kritische teksten, met een vrouwelijke Ciske de Rat intonatie, hoewel ik vast niet naar een eigen concert van Sophie ga, was dit een prima uur vermaak!

Hierna loop ik naar het Zeeland-podium en kan ik mij melden bij het comfort-dek. Op het podium Rolf Sanchez, die ken ik van Beste Zangers. Swingende nummers, prima!

Om 15.00 uur naar het Umoja-podium, hier treedt Bente op. Of toch niet. Want deze nummers vind ik niet echt speciaal. Maar.. op het strand speelt Goldkimono. Thuis via Spotify het nummer “To Tomorrow” beluisterd en dat klinkt prima! Dus ik ga naar het strand (hebben meer mensen besloten) en ik ga in het zand zitten. Maar dat is niet zo’n succes. Weinig volume, veel pratende mensen om mij heen, dus na 10 minuutjes besluit ik het hierbij te laten en loop ik terug.

Zo ben ik ruim voor 16.00 uur weer terug bij het Zeeland-podium. Want hier staat vaste gast Danny Vera die ons tot 17.00 uur vermaakt met zijn zang en muziek. Kijk, dit is dan weer een optreden wat veel te snel voorbij gaat.

Hierna weer terug lopen naar het strand, hier gaat vanaf 17.15 uur Mariachi Los Tarascos spelen. Ik ben er ruim op tijd, dus ik ga eerst nog even op een houten constructie zitten, in de zon en besluit om maar weer even met zonnebrand te smeren. Want het is een zonnige en hete dag, niets mis mee, ik hou daar van. Naast ons heb je een automatisch draaiend touw waarbij waaghalzen proberen te touwtje springen. Dat gaat de ene beter af dan de andere! In ieder geval, iets voor 17.15 uur richting de strandtent gelopen voor onze Mexicaanse band. Ik had al even via Youtube gezocht en kwam daar deze clip tegen en dat staat model voor het optreden van een half uur: een half uur heerlijke muziek, trompet, gitaren,  ay-ay-ay!

Dat optreden is om 17.45 uur afgelopen, dus net als de rest van de mensen loop ik terug om wat te eten. Van 18.00 tot 19.00 uur speelt Broederliefde op het Zeeland-podium, maar dat is niet echt mijn muziek, dus nu kan ik mooi even een pauze inlassen. Ik loop langs het reuzenrad en besluit een kaartje te kopen: ik loop hier al jaren langs en heb er nog nooit in gezeten, dat wordt nu wel tijd. Volgend jaar maar eens op de glijbaan die er ook al jaren is. Ik moet even wachten tot de mensen voor mij hun rondje gemaakt hebben, dus ik heb even een gesprekje met de baas van het rad. Ze doen dit alleen bij dit type evenementen, niet bij kermissen, omdat je dan verzekerd bent van vaste inkomsten. In het rad kom je op een mooie hoogte en heb je uitzicht over de mensenmassa, de zee en de podia in de verte. Ik  heb er een filmpje van gemaakt wat je op mijn Youtube-kanaal terug kunt vinden. Hierna nog even een spek-pannekoek gegeten en richting Umoja-podium gelopen. Hier speelt Goldkimono weer. Goede beslissing, want met “goed geluid” zijn hun nummers prima te beluisteren!

Dan gaan we voor het grotere werk. Tussen 20.00 uur en 21.15 uur speelt George Ezra op het Zeeland-podium. Terug naar mijn comfort-plekje. Ik weet niet of George wat gerookt heeft waardoor hij zo relaxt is, of dat hij dat van zichzelf is, maar hij is über-blij dat hij hier mag optreden en dat wij er allemaal zijn. Ik kan er kort over zijn, ook hier weer prima muziek en het gaat veel te snel voorbij.

Daarna naar het Umoja-podium, hier speelt Rowwen Hèze tussen 21.30 en 22.30 uur. Rowwen Hèze, daar heb ik nog nooit een concert van bezocht. Maar wel bij een gast-optreden gezien, bij het concert van Blof in de Ziggo Dome in 2014 waren ze erbij (en ik ook): link. Ik ben zo slim om wat achteraan te blijven staan, maar goed ook, want het bier vliegt hier behoorlijk door de lucht, vooraan hebben ze het volgens mij niet droog gehouden. Het zit in het water, Bestel Mar, Kwestie van Geduld, het komt allemaal voorbij!

En weer terug naar het Zeeland-podium. Di-rect speelt hier van 22.30 uur tot middernacht. En dat doen ze samen met het Residentie Orkest. Vorig jaar had ik al aangegeven dat ik de muziek van Di-rect wel goed vindt, maar niet zo goed om een kaartje voor hun eigen “avondvullende concert” te kopen. En dat is ook niet nodig, want met deze anderhalf uur spektakel heb ik een mooie afsluiting van deze avond.

Of toch niet. Want na Di-rect spelen de Dirty Daddies van middernacht tot 1.00 uur. Dat doen ze volgens mij elk jaar en elk jaar ga ik er niet heen: je moet nog terug rijden naar het hotel, volgende dag niet al te laat opstaan. Maar nu is het anders. Want de volgende dag heb ik een “vrije dag”, ik moet niet al te laat in Amsterdam zijn, zodat ik daar kan inchecken in het hotel en me voorbereiden op het concert van The Weeknd. Mijn collega Pieter had ze in de Neushoorn in Leeuwarden gezien, nu ik hier op de Brouwersdam sta, kan ik dat ook nog wel meemaken! En dat hebben meer mensen gedacht. Want het is superdruk bijhet Umoja-podium. De ene na de andere hit en ik kan me voorstellen dat als je dit in een Neushoorn hoort, het wel een “leuke avond” is, maar niet zoals hier, waar je met duizenden mensen mee loopt te bléren met bekende hits uit je jeugd. De show duurt tot 1.00 uur, maar ik besluit om 0.30 uur toch weg te gaan. Want vorige jaren liep ik terug naar de auto, nu ga ik via de noord-ingang er weer uit, over de dijk en aan de andere kant in de bus. Volle bus, toffe chauffeur die nog even George Ezra draait en ons behoorlijk snel aflevert bij de haltes. Rond 1.45 uur ben ik weer bij het hotel

Weer een mooie editie van Concert at Sea, tot volgend jaar!

Foto-album: link.

Youtube-playlist: link.