Op zaterdag 16 april rij ik naar Heerenveen. Peter Pannekoek doet een try-out van zijn nieuwe show, DNA, in het Posthuis Theater. De voorstelling start rond 20.15 uur.

De opkomst is supertof. Het is donker, hij loopt met een lamp over het podium, beschijnt een skelet op het podium en daarna krijgen we licht. Het blijkt dat we vele jaren later in de tijd zijn, Nederland is inmiddels overspoeld door de Noordzee, Peter (de gids) en wij als “toeristen” zijn een flink aantal meters afgedaald in de grond. Dit zijn de restanten van het Posthuis Theater, een culturele instelling die gesloten werd door de regering Rutte omdat in corona-tijd bleek dat mensen best zonder cultuur konden. Het skelet is cabaretier Peter Pannekoek, die weigerde om na zijn laatste voorstelling te vertrekken en nog vele jaren in het theater geleefd heeft.

We gaan vervolgens naar een hologram-voorstelling kijken van zijn try-out DNA, in 2022 opgevoerd. Ook dit is weer tof gedaan. De eerste “video” zonder geluid, reset, de volgende “video” waarbij geluid en beeld niet in sync lopen, reset, en ja, de derde “video” die het goed doet.

Zo nu en dan roept Peter “Raoul!”, dat is zijn technicus die aantekeningen maakt (reageert het publiek wel op deze grap, is het wat lauw-lauw). En zo kijken we naar een voorstelling van een uur en een kwartier waar nog wel wat aan bijgeschaafd gaat worden.

Met een titel “DNA” kom je natuurlijk ook op “ga je jezelf voortplanten en zo je DNA doorgeven aan een volgende generatie”. Peter is 35 jaar en nog steeds vrijgezel. Hij is bang voor de tijd dat “vrijgezel” omslaat naar “alleenstaande (blanke) man”. Want veel zedenmisdrijven worden gepleegd door “een alleenstaande blanke man”. Zoals Peter zegt: “Michael Jackson moest eerst blank worden”…

Een verhaal over pedofilie en hoe iemand die pedofiel is en niet aan zijn “wensen” toegeeft eigenlijk sterker/meer zelfbeheersing heeft dan wij allemaal (ik stop met drinken… maar neem nu nog even een biertje. ik ga minder snoepen… maar die bitterbal sla ik nu niet over).

Over hoe alle beslissingen, hoe goed bedoeld ook, invloed kunnen hebben op iets wat anders niet was gebeurd. Zo komt hij met het voorbeeld van zo’n puntige “rotonde” op een weg waar te hard wordt gereden, daar naast de stoep die voor voetgangers neergelegd wordt en de lantaarnpaal die ervoor zorgt dat je niet in het donker hoeft te lopen, maar hoe vervolgens een klasgenoot met zijn brommer rechtsom rond dat punt moet rijden, tegen de stoep aan rijdt, niet uit dat “spoor” kan komen en van zijn brommer afvliegt, zo tegen de lantaarnpaal aan. En twee uur later overlijdt in het ziekenhuis.

Er waren nog wel een aantal zaken waar ik om kan lachen, maar daar is niet veel van blijven hangen. Het is duidelijk dat er nog wel wat bijgeschaafd moet worden voor dit net zo’n succesvolle show is als “Later was alles beter” en “Nieuw Bloed“.