Ik weet niet waar ik de advertentie zag (mogelijk in de Leeuwarder Courant?) dat de Drentse Wandelvierdaagse gehouden zou worden, website waarnaar werd verwezen is dw4d.nl Misschien ook dat dit mijn aandacht trok, want ik probeer elk jaar een route te lopen van de Sallandse Wandelvierdaagse, hun website is sw4d.nl

Die van Sallands is altijd in oktober, die van Exloo zo te zien elk jaar rond Hemelvaart. Ik had een kaartje gekocht voor vrijdag 15 mei, maar in de aanloop naar deze datum leek het erop dat het zo’n beetje de hele dag zou regenen: via het online dashboard kon ik gelukkig simpel mijn boeking verplaatsen naar de zaterdag!

Zaterdag rond 6.45 uur opstaan, om 7.30 uur reed ik weg, rond 8.45 uur ben ik in Exloo. Even zoeken naar een parkeerplaats, dat is geen probleem, want bij het gemeentehuis is een groot parkeerterrein waar allemaal vrije plekken zijn. Auto neergezet, wandelschoenen aangedaan en met de rugzak op naar ‘t Hallenhoes gelopen. Hier mijn QR-code laten scannen, je krijgt dan een boekje (waar ook de stempels op komen) en een koffiemuntje (geldig tot 11.00 uur). Dus eerst een bakje koffie, de start-stempel laten zetten en vervolgens de gele pijlen volgen. Buiten Exloo loop je al redelijk snel het bos in. De paden wisselen af, de ene keer is het een breed pad, zoals normale bospaden, soms ook met allemaal stenen, op een bepaald moment als een soort karrensporen en ook nog een smal pad tussen het hoge gras waarbij je achter elkaar moet lopen, zo smal is het.

Varens aan de zijkanten, dennenbomen, maar ook hulst. En behoorlijk wat vogels die zingen. Maar… ook een groepje een eind achter mij die maar blijft doorkleppen. Dat je met elkaar praat, oké. Maar geen minuut stilte? Nodig die mensen thuis eens uit en ga dan lekker een middag met elkaar praten. Volgens mij hebben die aan het eind van de rit totaal geen idee waar ze langs gelopen zijn, dat er een boom volledig doormidden gespleten was (inslag onweer?) en die vogels hebben ze zeker niet gehoord. Ik blijf even in een kruising aan de kant staan, kan ik mooi even een broodje uit de rugzak halen en deze tetteraars voorbij laten lopen, zodat ik daarna wél rustig van de natuur kan genieten.

Want die is hier prachtig. Zo nu en dan lijken er wat drupjes naar beneden te vallen, maar omdat we onder de bomen lopen merk je daar niets van. Een ander groepje houdt even rust bij een paar houten bankjes, één daarvan gaat even in de zon staan. Want die schijnt deze dag ook nog wel regelmatig, goed om je vitamine D even op te krikken.

Een eind verder komen we bij een heidegebied langs. Daar heeft Salland het voordeel dat die routes in oktober gelopen worden, want dan bloeit de heide wel, nu dus nog niet. We komen vervolgens bij het Landal-park “Het Land van Bartje” waar we onze stempel krijgen. Je kunt hier ook nog wat eten of drinken (of naar het toilet), ik “ga door”, dus loop het stukje weer terug naar waar we naar binnen liepen en sla dan af. Daar komen we bij een gedeelte dat je wat aan de bosrand loopt, over een breed zandpad (later opgeschoven naar het schelpenpaadje), het begint nu wel wat meer te regenen. Genoeg om mijn paraplu uit de rugzak te halen en even een tijdje op te houden. Half onder de paraplu nog wel even een foto maken van één van de schapen die in een stukje grasland naast de heide staat, die heeft prachtige gekrulde hoorns.

Hierna lopen we langs de bosrand, aan de andere kant een stuk bouwland waar kleine planten in staan (die nog flink moeten groeien), dus daarvoor is de regen dan wel weer nuttig. Na verloop van tijd is het droog en kan ik mijn paraplu weer inklappen.

We lopen over de N374 naar Buinen. Hier lopen we door het dorp, op een bepaald punt lopen we het dorp weer uit. Het begint nu weer wat te regenen, dus de paraplu kan weer op. Jammer, anders had ik nog even een foto gemaakt, hier staat namelijk een groepje mooi roodbonte koeien in de wei. Via een weggetje komen we vervolgens weer in Buinen uit. We lopen hier doorheen, langs Restaurant Meks. Ook dit is een rustpunt, maar uit ervaring weet ik: het is vaak moeilijker om weer op te starten als je gestopt bent, dus ook hier loop ik door. Een eind verderop gaan we onder het viaduct door waar de N374 overheen gaat en lopen we op het fietspad van een parallel-weg aan de N374. Nadat we hier ongeveer een kilometer gelopen hebben gaan we rechtsaf: het weiland in. Hier is een pad gemaakt. Dit is het type ondergrond wat ik zelf meestal niet zo fijn vind om overheen te lopen, maar goed, het is “de weg” om vervolgens verderop weer op verharde wegen uit te komen.

En zo lopen we via de “boerenweggetjes” weer naar Exloo. We lopen daarbij langs de LOFAR installaties, dat had ik in het stempelboekje kunnen lezen (maar daar heb ik alleen maar even de route bekeken), ik wist al wat dit waren door het bezoek van KIVI aan Dwingeloo.

Het laatste stuk is via het fietspad, nog even flink wat tegenwind en ik loop “een beetje op mijn laatste benen”, de verzuring begin toe te slaan en mijn voetzolen voel ik ook. Maar goed, het einde is in zicht. Rond 13.25 arriveer ik weer bij ‘t Hallenhoes en kan mijn laatste stempel laten zetten. Omdat ik de 1-daagse route loop krijg ik ook meteen mijn medaille!

Er staan nog wat kraampjes, ik loop even een rondje, maar wat ze verkopen is voor mij niet zo interessant (er wordt wel worst verkocht, maar met vreemde smaken: lijkt me niets). Frisdrinken, kaas, lego. Na mijn rondje loop ik naar ‘t Hallenhoes, dat is namelijk ook een restaurant. En de etensluchtjes die hier vandaan komen, dat ruikt erg goed! Mijn eerste insteek was om een burger te nemen, maar nadat ik eerst een Maallust “De Weldoener” ingeschonken heb en de menukaart ontvangen heb, besluit ik voor de uitsmijter te gaan. Een uitstekende keuze, stevig bruinbrood met krokante korsten, 3 eieren, daarnaast wat groente (ui, augurk en andere zaken) die in klein formaat versneden zijn, uitstekend te combineren met een hap ei/brood. Ik heb dan ook nog de mazzel dat het in deze periode droog is, het zonnetje schijnt en het dus “een prima zit” daar op het terras is. Een zeer geslaagde dag! Als het weer een beetje meezit volgend jaar maar weer!

Onderweg wat foto’s gemaakt, die kun je hier bekijken.