Vroeger toen ik in Leeuwarden werkte, ging ik best wel vaak op de fiets naar het werk. Op zich zou ik ‘s avonds ook nog wel wat rondjes kunnen fietsen, maar omdat ik behoorlijk wat dingen op de planning heb en daar alleen in de avonduren tijd voor heb, hou ik het meestal bij een rondje van 5 kilometer wandelen.

Ik ben iemand die best wel vroeg een kaartje aanschaft voor de 11-merentocht, dit jaar op 2 januari als de verkoop gestart wordt. Ik had wel het idee dat ik niet zoveel zou (kunnen) trainen, dus voor de 100 kilometer gekozen. Op 26 april heb ik 37 kilometer gefietst, op 1 mei heb ik 26 kilometer gefietst. Dus eigenlijk… had ik misschien beter voor de 50 kilometer kunnen gaan. Maar goed, je hebt een “ego” en zegt: “dit lukt me wel”. Ook omdat vaak mijn eerste trainingen op de racefiets vaak een rondje Gaasterland waren: 130 kilometer. Maar goed, ik word natuurlijk wel wat jaartjes ouder..

In de voorgaande jaren was het Schuttersveld de start- en finishlocatie. Een beetje buiten Sneek, maar dat zorgde wel voor een goede doorstroming. Dit jaar was de start- en finishlocatie de Veemarkthal in Sneek. Dus ook even goed kijken “waar” je nu moet parkeren. Ik kies voor de P&R bij het station van Sneek en fiets vervolgens richting de Veemarkthal. Tenminste, het eerste stukje, want daarna kan ik afstappen en aansluiten in de lange rij: allemaal fietsers en steppers onderweg naar de Veemarkthal. Dat gaat in een rustig tempo: stilstaan, paar stappen vooruit, stilstaan. Dus ik ben blij dat ik op tijd vertrokken ben, rond 8.15 uur sta ik in de rij, de officiële vertrektijd voor de 100 kilometer is vanaf 8.30 uur.

Er zullen vast mensen zijn die hierover “klagen”. Want hoewel de tocht wordt omschreven als “een toertocht” zijn er zat wielrenners die tempo-tempo willen maken. Dus zo zien we ook een paar die op hun fietsjes over de stoep wat meer naar voren gaan en daar aansluiten.

Als ik “laat” was geweest, was dat ook mijn insteek geweest. Want ik ben een “hobby-fietser”, dus als ik al heel veel tijd aan de start verlies, dat vind ik niet zo leuk. Maar.. ik ben mooi op tijd. Dus ik geniet even mee van de gesprekken van de dames op de step voor mij. Een vriendin van hun die er ook bij komt staan, die regelt dat ze via een andere rij wat meer vooraan kunnen aansluiten (en terecht, de steppers mogen wel wat meer “prio-plekken”, de fietser halen ze over het algemeen wel weer in). Of niet, want sommige steppers hebben echt een goed tempo te pakken. Enkele heren, maar het grootste deel dames op de step, laat ik hierbij nog even mijn grote respect voor deze bikkels uitspreken!

Ook nog even een kort praatje met Richard Jonkman, mijn voormalige leidinggevende bij UPC, die met een groepje vanaf Leeuwarden naar Sneek gefietst is en nu de 100 kilometer fietst (en daarna ook weer naar huis terug moet fietsen).

Strava aanzetten en fietsen maar! Via Nijezijl naar Pikesyl, Oudega, Kleine Gaastmeer naar Heech. Via Hommerts naar Woudsend. Hier zat een “tijdbom” op het passeren, om 11.00 uur gaat de brug open voor de “sleepbootdagen“. Rond 10.30 ben ik bij deze brug (dus mooi op tijd!), alleen mogen wij nog even wachten, want de brug gaat open voor “normale boten”. Prima, kan ik even van het zadel af 😉 En ook nog even de mooie kerk en het mooie koepeltje aan de rechterkant. Ook zien we hier al allemaal sleepboten die aangemeerd zijn, deze zullen vanaf 11.00 uur wegvaren.

Hierna doorfietsen, bij Elahuizen (de vaste stempelplek) krijgen we (de 100 km rijders) de eerste “knip” in onze knipkaart. Ook zweeft hier een drone rond die mogelijk wat opnames van ons gemaakt heeft. Ik kan hier aansluiten “in de rij”, maar de knipper geeft al aan dat de doorstroming hier ongeveer een half uur is. Omdat ik niet zo’n snelle fietser ben besluit ik om terug naar de ingang te gaan en zo door te fietsen.

Een eindje verder zitten onder hun grote parasols de fotografen, dus rond 10.57 uur zijn er foto’s van mij gemaakt. Kudo’s voor sportplaat.nl, want als ik dezelfde avond de site check staan ze al online, foto 1, foto 2, foto 3, foto 4.

In de buurt van Kolderwolde hou ik een korte pauze op een oprit. Even een broodje eten. Een paar stepsters zeggen “hoi” tegen mij, ik roep “zet ‘m op dames!” terug, want deze route op een step afleggen, het lijkt mij vermoeiend en zwaarder dan op je fiets “simpelweg” de pedalen naar beneden drukken. Dat ik “iets” met Kolderwolde heb, dat komt door de beelden die hier staan. Toen ik nog bij HSCG werkte was Keunstwurk namelijk één van onze klanten. En ik kan me herinneren dat daar ook aandacht aan werd gegeven. Kunstenaar Evert van Hemert heeft deze beelden aan het dorp geschonken, de famkes fan Kolderwolde.

Verderop zit het deel richting de Galamadammen / Koudum, je fietst richting Koudum, maar op de rotonde ga je weer naar het zuiden. Zo komen we door Hemelum (waar een inhalend groepje wat opmerkingen maakt over mijn piepende ketting, en terecht, mijn mountainbike moet binnenkort maar weer even een onderhoudsbeurt krijgen bij de lokale fietsenmaker).

We fietsen om Hemelum heen en gaan door naar Warns waar we onze volgende “knip” in de kaart krijgen. Even een broodje, wat drinken en ik kan er weer tegenaan. Natuurlijk mogen we bij Warns voor de brug wachten, die staat ook standaard open bij mijn fietsritjes.

Hiervoor rijdt een groepjes dames voor mij (heeft mij ingehaald), waarbij één daarvan zegt “hij is net in prater”. Waarbij mijn eerste impuls is om te zeggen “ha jim it oer mei”, maar er zijn meer mannen die niet zoveel zeggen. Maar die wel een gouden hart hebben en alles (of heel veel) voor je doen 😉

Via Molkwerum rijden we naar Koudum en via It Heidenskip rijden we op weggetjes door de weilanden naar Workum. Ik ben wel eerder naar Workum gefietst, maar zit nu toch even om mij heen te kijken waar we langs gaan. Bij het station is de laatste stempelpost.

Hier ontmoet ik nog een leuke jongedame die bij Snakeware gewerkt heeft, hoewel ze een andere richting opgegaan is, gebruikt ze het shirt en broek nog wel omdat het goed zit. Ik herken dat wel, want bij mijn werkgever (TRES) krijg je ook sportshirts e.d. Nu draag ik die vandaag niet, omdat het toch wel warm wordt tijdens het fietsen heb ik mijn spijkerjack onder de snelbinders gedaan en draag ik mijn TRES trui. En daardoor hebben we het nog even over een collega die haar ex-collega is en één van mijn huidige collega’s. Leuk!

Na een stukje “koeke” genomen te hebben en mijn bidon met water aangevuld te hebben, fiets ik weer door. Niet al te lang, want bij de kruising is mijn oud-medesporter Ronald de Vries die daar op de kruising staat en het verkeer regelt. We praten nog even met elkaar en daarna fiets ik weer door, want er moet nog 25 kilometer gefietst worden.

Dat wordt iets meer… Want de mensen van de 150-kilometer route fietsen rechtstreeks via Parrega richting Bolsward. Wij, de 100-kilometer mensen, gaan een stukje terug richting Workum en rijden dan redelijk parallel aan de 150-kilometer mensen aan de andere kant van de N359 richting Tsjerkwerd. Ook daar moet de brug open, maar de brugwachter wacht nog even tot ik over de brug gefietst ben, waar ik ‘m ook nog even voor bedank.

Hierna fietsen we naar Blauwhuis. Ik weet niet of het hier of iets later is, maar ik wordt nog ingehaald door Janny van Snakeware waarbij we het over de “laatste loodjes” hebben. Waarschijnlijk heb ik hier een bord/pijl over het hoofd gezien, want ik fiets door naar Oudega, terwijl ik naar Wolsum had moeten fietsen.

Yep, ik heb de GPX ontvangen en snel bekeken, maar kan deze zo snel niet op mijn mobiel controleren. Dus “ik fiets maar door”. Zo fiets ik langs Idzega, Gaastmeer en denk ik “hier ben ik vanmorgen langs gefietst, dit is niet goed”. Maar goed, ik kan zo niet controleren wat nu de juiste route is en het credo is “de pijlen zijn leidend”, dus ik volg die naar Heeg, ga op de rotonde naar rechts en negeer de 100 km route naar Hommerts, maar neem de afslag richting Nijezijl.

Zo fiets ik weer terug naar Sneek. Ik heb dus niet helemaal de correcte route gevolgd, maar nu wel 111 kilometer op de teller en alle “knipjes”, dus in de Veehal kan ik mijn medaille in ontvangst nemen. Iedereen wordt daar trouwens op een podium ook nog op de foto gezet door Ron van Hal. Een gratis broodje knakworst van de organisatie (top!), daarna fiets ik rustig terug naar mijn auto.

Hier eet ik nog even mijn “panini ham-kaas” op, drink daarbij een lichte IPA en heb op mijn autoradio de “Grand Mix van Ben Liebrand van 2014”. Een mooie afsluiter van een zeer geslaagde dag.

Onderweg meerdere “moeder eenden met kuikentjes” gezien, een haas, kikkers horen kwaken in de sloten, in het stuk natuurgebied (en ook bij andere weilanden) de “grutto!”, “grutto!” gehoord, de schapen met de lammetjes, de koeien die in de wei stonden. De boeren die aan het maaien en aan het bemesten waren. Een dag met droog weer, de hoeveelheid wind viel redelijk mee.

Bij de slagboom mag ik 4 euro betalen voor een dag parkeren (dat valt mee). Bij de bloemenzaak nog even een bloemetje kopen voor moeders voor moederdag en daarna rij ik naar huis.

Hierbij draag ik mijn “11 extra kilometers” op aan de organisatie en de vrijwilligers van de Elfmerentocht die er weer een geslaagde dag van gemaakt hebben!

En ook nog voor Rick van De Gesmeerde Ketting uit Hoogvliet. Het leek er namelijk op dat bij deze editie er geen pechhulp beschikbaar zou zijn. Ik heb onderweg toch nog wel wat mensen in de berm zien staan waarbij een band vervangen werd. Ik weet niet of de diensten van Rick gebruikt zijn, maar de mogelijkheid dat er iemand is die je kan helpen als je fiets je in de steek laat (door iemand uit regio Rotterdam!), dan vind ik toch wel geweldig!