Na al het mooie weer wat we gehad hebben, hebben we in het weekend van 10 en 11 oktober flink wat regen. Op zondag 11 oktober lijkt het droog te blijven op 14 en 15 oktober, op vrijdag 1.7 millimeter, dat lijkt vooral in de middag – dus de ochtend zou droog blijven. Ik heb er aan gedacht om te wisselen naar donderdag (dat zou een warme dag worden), maar wisselen lijkt niet mogelijk te zijn. En gedurende de week de voorspelling in de gaten gehouden, dat ziet er goed uit, volgens de verwachting gaat het pas rond 20.00 uur regenen – dan ben ik allang weer thuis. Ik heb nog even het verslag van 2025 erbij gepakt, daar las ik dat ik om 8.00 uur vertrokken ben (en eigenlijk net te laat arriveerde in Raalte).

Daarom dit jaar om 7.15 uur vertrokken. Dit is de laatste dag, dag 4: de dag van Heeten. De 20 kilometergroep vertrekt tussen tussen 9.30 en 10.30 uur. Om 8.37 uur kan ik de auto parkeren, een klein eindje lopen en dan ben ik bij de tent. Mijn QR-code scannen, zodat ik een knipkaart krijg. De zaal in, 5 muntjes kopen en een bak koffie. Nog even in de rust. Om 9.00 uur komen de mannen van koor de Roalter Jongs op het podium en krijgen we verschillende liederen te horen, waaronder de Engelbewaarder. De voorzitter komt nog even aan het woord, het zou op zich wel netjes zijn dat iedereen in de tent een beetje zou dimmen, ik kan verstaan wat hij zegt, maar ik moet er wel moeite voor doen. Het komt erop neer dat we vorig jaar erg slecht weer hadden (volgens mij zo’n beetje code geel), dus daar zijn toen maatregelen genomen om niet door het bos te lopen: het risico om een tak op je hoofd te krijgen was te hoog. Dat hoeft dit jaar niet, dus we zullen genoeg bomen zien.

Dan is het 9.30 uur en mogen we weg. De eerste knip in de kaart. Als ik buiten kom besluit ik nog even een sanitaire stop te doen, die koffie er weer uit, zodat ik dat onderweg niet hoef te doen. Gedurende deze dag spot ik nog wel eens mede-wandelaars die dit niet gedaan hebben en dus onderweg een plasje doen 😉

Als we na een half uur Raalte bijna uit zijn bedenk ik mij dat ik Strava nog niet aangezet heb. Snel gedaan – maar 2 tot 2.5 kilometer dus niet geregistreerd. Mijn Fitbit doet het wel automatisch, dus die heeft aan het eind van de dag een score van 29.449 stappen.

We lopen een stuk langs een grote sloot (aan de linkerkant), een eind verderop naar de rechterkant. Dan staan we in de file. We komen uit bij de boerderij van de familie Jonkman, hier staan 3 mensen te knippen, je kunt er koffie krijgen en het stopt een beetje op. Heb ik mooi de tijd om even 2 broodjes te eten. We lopen door de stal verder, zo kunnen we even naar de koeien hier kijken. Door de bossen, langs een soort poel waar een bankje bij staat, richting Heeten.

Hier gaan we via een tunneltje onder de grote weg door. We komen hier andere wandelaars tegen, die lopen ons tegemoet: waar wij dus straks ook zullen lopen. Ik zie rechts een jochie, die loopt daar met een plastic bak. Later kom ik hem weer tegen, hij verkocht Napoleon snoep (maar is inmiddels uitverkocht). In Heeten lopen we naar de kerk. Een mooie grote kerk! Op het podium staat een groot koor te zingen. Zo nu en dan wordt er geapplaudisseerd, als een wandelaar of groep wandelaars door de kerk via de zijdeur de route vervolgt, krijgt hij/zij applaus van een groep oudere mensen die hier voor in de kerk zit.

We lopen op stukken gras langs de zijkanten van weilanden, onderweg komen we nog wat figuranten tegen. Van Roodkapje krijgen we een koekje, zo nu en dan horen we daar de wolf huilen. Weer verderop een dame en heer in mooie klederdracht, daar krijgen we een spekkie van. Tijdens dit deel naar Raalte vallen er zo nu en dan een paar druppels en ben ik bang dat het “echt” los gaat, maar gelukkig is dat niet zo. In het begin van de route heb ik eerst mijn pet in de rugzak gedaan, daarna de sjaal en uiteindelijk voor Heeten ook mijn spijkerjack in de rugzak gedaan: ik had dit jaar geen trui aan, maar een overhemd. Er is bijna geen wind, zo nu en dan komt de zon erbij, heerlijk weer.

Zandpaden, klinkerwegen. Bij de boerderij van de familie Meijerink krijgen we weer een “knipje” in de knipkaart. Je kunt er koffie krijgen, er zitten een paar mensen in rolstoel buiten, waarbij de één bruidegom en ander bruid is, die met de begeleiders “zwarte grappen” maken over “nou, lopen joh!”. Mooi dat de organisatie van de vierdaagse zorgt dat iedereen een route kan lopen. De rolstoel-route is iets van 12 kilometer en gaat over verharde wegen, want bepaalde stukken in het bos zijn redelijk smal, die zandpaadjes rij je ook niet zo makkelijk en in het gras, dat is al helemaal niet te doen. Wel in de tent (en onderweg) een paar mensen met blindegeleide-stokken gezien. Die hadden we op donderdag ook al op Omroep Oost gezien waar elke dag een stukje van de wandelvierdaagse wordt uitgezonden.

Vanaf dat punt zijn mijn heupen niet meer zo soepel, dus ik loop rustig aan het laatste deel van de route. We lopen een stuk langs het Overijssels Kanaal. In Raalte lopen we langs het parkeerterrein waar mijn auto staat. Tijd om mijn wandelschoenen om te wisselen met mijn gewone schoenen, de rugzak in de achterbak te gooien en zo naar de tent te lopen. In de stad staan de Roalter Jongs te zingen, er is een draaiorgel. Vorig jaar deelde de bakker speculaas uit, je kunt nu een klein glaasje nemen (ik vermoed een soort kruidenbitter of iets dergelijks), die sla ik over, maar de slager deelt nu warme stukken worst uit: heerlijk! Vlak bij de tent staat een groepje slagwerkers. Die tijdens mijn aankomst het tempo even omhoog gooien, waarbij ik ook nog even wat snelwandelend mijn tempo gelijk houdt aan de maat. Moe of niet, die muzikaliteit krijg je er niet uit 😉

In de tent, rond 14.15 uur, mijn laatste knipje in de kaart laten zetten, daarna een cola en een biertje gekocht. Buiten staan wat oktoberfest bankjes en tafels, er is nog een bankje vrij, daar ga ik op zitten. Zonnetje is er nog een beetje bij, de man in het rode jasje met witte hartjes en microfoon verwelkomt de mensen die arriveren. Mooi even “mensen kijken”, zo zie ik dat mensen gladiolen of een bosje bloemen krijgen als ze binnenkomen. Ik had al gezien dat er versnaperingen te krijgen waren, dus daarna nog een broodje kroket gekocht. En als ik die op heb nog een paar muntjes gekocht en nog een cola en een biertje.

Daarna vind ik het wel mooi geweest, dus ik loop weer naar de parkeerplaats. Als ik bijna bij de auto ben loopt er iemand op een soort stelten voor een hele groep jeugd richting het centrum, daar nog even een kort filmpje van gemaakt. Blijkt later dat mijn oud-collega Marjon hier nog achteraan liep. Mocht ik volgend jaar weer lopen en deze groep zien, dan blijf ik even wat langer wachten 🙂 In de auto de TomTom ingesteld en terug naar huis.

Het was een prachtige wandeling. Alle dagen heeft de organisatie geluk gehad met het weer: elke dag mooi, droog weer. Daar wil ik nog wel iets over opmerken. Want we hebben een hele warme, droge zomer gehad. En dat kon ik hier terugzien. Want hierboven heb ik ergens iets gezegd over “een poel in een bos”. Nou, dat was geen poel meer, dit stond helemaal droog. Net als veel sloten en greppels onderweg, waarvan je kon zien dat er anders water in stond: nu helemaal niets. Ik heb niet zoveel met die “klimaat-paniek”, maar het is wel duidelijk dat het niet goed gaat met onze waterhuishouding. Een tijdje geleden ook een uitzending op de televisie over een schip wat door een stad voer, anders 5 ton lading had en nu nog maar 1 ton omdat het schip anders te diep lag. En je kon ook daar duidelijk zien dat het water “normaal” een stuk hoger staat. Dus als we straks een natte herfst en winter krijgen, dan is dat maar “vervelend”, maar hopelijk zorgt het dat de natuur weer een beetje in evenwicht komt.

Want Salland heeft het allemaal, van heuvels/”bergen”, heide, landweggetjes, zandpaden, bospaden. Ik hoop nog vele edities een dag mee te kunnen lopen. Ik hoorde op Omroep Oost dat het volgend jaar het 20e jaar wordt. Dan moeten we er sowieso een feestje van maken 🙂