post-header-photo

James Blunt – The Afterlove Tour in AFAS Live, 6 november 2017

James Blunt, you love him or you hate him. En er zijn nogal wat mensen die zijn muziek niet goed vinden en dat op Twitter ook laten merken. Daar onderscheidt hij zich van de massa, hij negeert ze niet, hij geeft geen slappe antwoorden, hij geeft fantastische sarcastische commentaren. 

James Blunt‏ @JamesBlunt  25 mei
Luce 👸🏻 @Itslucexx
I can’t escape James blunt… first it’s on in the car and now on repeat in the shop
James Blunt heeft geretweet Luce 👸🏻
Next he’ll be stalking you on the internet.

James Blunt‏ @JamesBlunt  7 apr.
RT @IndianBear27: @JamesBlunt you never anser my tweets. Want to be friends?
No, I just want you to buy my album. 

James Blunt‏ @JamesBlunt  10 mei 2016
RT @dinolauz: Who the fuck invited James Blunt to the Invictus Games?
Als antwoord op @dinolauz
Prince Harry. By text. BOOM! 

James Blunt @JamesBlunt  1 mei 2016
Feeling bad that I sold @MikePosner a dodgy pill in Ibiza last summer.

James Blunt @JamesBlunt  31 jul. 2015
RT @BWillett87: @JamesBlunt can’t stand your music but your comebacks are second to none
Can’t stand your face but thanks for the compliment 

James Blunt @JamesBlunt  10 sep. 2014
RT @Lilley_padwar: James Blunt rhymes with cunt, just saying.
Says Laura Lilley, who’s last name rhymes with cock. 

Ook dit fragment van de Graham Norton Show is hilarisch:

En inderdaad, “you’re beautiful” was niet meteen het nummer wat ik nou heel goed vond. Maar toen kwam “Bonfire Heart”, “Wisemen” en nu “OK”. En dat klinkt ook best wel OK. En zo ging ik zijn muziek meer waarderen en zit ik vervolgens 6 november in de auto naar AFAS Live. 

De deuren gaan open om 18.30 uur, van 20.00 tot 20.30 uur is het voorprogramma, Jamie Lawson, hierna een half uur pauze en van 21.00 tot 22.45 uur treedt James op. Vandaag een half uurtje eerder begonnen met werken, dus om 16.30 uur stap ik in de auto. Ik parkeer meestal op P2, maar dat is in het donker gehuld, dit parkeerterrein is dus niet open. Even een rondje omrijden, vervolgens naar de parkeergarage P5 Villa Arena. Hier is nog voldoende plaats om te parkeren. Via de trappen naar boven, nog een kleine stukje lopen. Er staat al een rij voor de ingang, dit wordt verdeeld over twee rijen, de deuren gaan open en we staan binnen. Eerst het kaartje scannen, fouilleren en loop ik naar de kluisjes. Jas, sjaal en pet erin en door. Een sanitaire stop, munten kopen en door naar de zaal. Een biertje en hierna op de tribune gaan zitten. Achterin de zaal staat een tribune waar redelijk wat mensen kunnen zitten, het grootste deel van de zaal is sta-gebied. Maar ik ga voor de huiskamer-thuisconcert-ervaring, relaxed op een stoeltje zitten en de muziek over me heen laten komen.

Zoals ik al zei wordt het voorprogramma gedaan door Jamie Lawson. Een jonge gast met een gitaar. Dan denk je al gauw het woord “singer-songwriter” erbij, een term die door bijna iedereen die (denkt) dat hij of zij kan zingen gebruikt wordt en waar ik lichte kotsneigingen van krijg. Bij Jamie niet, want hij zingt prima. Een lichte “snik” in zijn stem, zijn akoestische gitaar klinkt prima (sowieso is het geluid hier goed). Volgens mij bevalt hem het optreden ook prima door het enthousiaste publiek, want hij maakt er bijna drie kwartier speeltijd van. Ik kende hem niet, dus ik had van tevoren al wat nummers via Spotify beluisterd. Dus als hij eindigt met “wasn’t expecting that”, dat is dan toch niet helemaal onverwacht 🙂 #woordgrapje

Daarna is het de beurt aan James Blunt. Samen met drummer, gitarist en toetsenist speelt James 20 nummers in totaal, waarbij hij zingt, op gitaar speelt en dat ook nog afwisselt met piano spelen. Goed bij stem, prima muziek, mee-zingbare muziek. Wat grapjes tussendoor, dan komt het 16e nummer, OK. Ditmaal met een soort dance-jasje, rode neonlampen, veel repeterende zang en hierna een funky versie van dit nummer. Wow! De band gaat af van het podium, maar wacht, het is twintig over tien, het is nog niet afgelopen! Dus het hele publiek blijft klappen en het na-na-na-na door zingen, net zolang tot de band weer terug komt op het podium. We krijgen dan nog don’t give me those eyes, stay the night, 1973 en Bonfire Heart. Tussendoor komt James nog met het volgende: “I have to end this concert with a happy note, but I only write miserable songs. Think of something romantic. This is a song about an affaire. Uhm, that’s not romantic.” Toen hij don’t give me those eyes speelde, zittend achter de piano, kreeg ik kippenvel omdat de muziek me zo raakte en de eerste gedachte die in mijn hoofd kwam was “dit nummer mag wel op de playlist als ik gecremeerd wordt”. Zulke gedachten heb ik nou nooit bij een concert 🙂 Afgezien van die rare gedachten een prima afsluiting van een geweldige avond. Voordat ik een kaartje kocht heb ik nog getwijfeld, want dit jaar heb ik best wel veel concerten bezocht, maar ik ben blij dat ik toch een kaartje gekocht heb, wat een fantastische avond! 

Nog een sanitaire stop voor vertrek, spullen uit het kluisje, sleutel ingeleverd en terug lopen naar de parkeergarage. Dat gaat een stuk sneller dan vertrekken vanaf terrein P2, kleine opstopping bij het verlaten van de garage, maar daarna kan ik rap doorrijden naar huis. Mooi op tijd weer thuis, over 6 uurtjes weer opstaan om fris en fruitig naar het werk te gaan!

Online kwam ik deze recensie van Maxazine tegen, helemaal mee eens: link.

De playlist staat hier: setlist.fm

Foto’s staan hier: album

En een korte Youtube-playlist.