Ergens in mei start de kaartverkoop voor het openluchtspel in Jorwert, die zijn altijd redelijk snel uitverkocht. Dus het is een gok of je een kaartje koopt voor een weekend met mooi zomerweer, of dat je in je poncho in de regen op de tribune zit…

Ik had een kaartje gekocht voor de voorstelling van zaterdagavond 6 september en heb mazzel: het is één van de laatste mooie zomeravonden, dus de jas kan los, na de pauze toch maar dicht en we houden het droog. Erg fijn voor het publiek, maar ook voor de spelers, want het decor is een soort grote houten muur zonder uitsteeksels, dus bij (zware) regen houden ook zij het niet droog.

Een avond waarbij bekenden en familie gespot wordt, bij het inleveren van mijn entreenummer kom ik mijn oud klasgenote Mariëlle tegen, bij het naar de tribune lopen mijn oud klasgenoot Hindrik, ik spot nog wat Wergeasters en ook mijn oom en tante zitten op de tribune.

Als je het boek “Oorlogswinter” van Jan Terlouw gelezen hebt, dan weet je wat je kunt verwachten in deze voorstelling. De persoon die “fout” lijkt te zijn is dat niet, de persoon die “aan de goede kant lijkt te staan” blijkt toch wat andere motieven te hebben. En degene die niet expliciet zijn afkeer tegen de bezetter laat blijken wordt door anderen met wantrouwen bekeken, terwijl die persoon dat juist alleen doet om hopelijk te kunnen voorkomen dat er (nog) meer slachtoffers vallen.

Ook als je het plot kent is het nog steeds een prachtige voorstelling. Het boek is ook een boek dat je nadat je het gelezen hebt nog wel eens wilt lezen. Complimenten ook voor de makers hoe “de Duitse bezetter” in deze voorstelling verwerkt is. Geen figuranten in SS-uniformen met hakenkruizen op hun mouw, maar op het podium worden de hoofdrolspelers “onzichtbaar” opgepakt en meegenomen. En als de bezetter spreekt, dan is dat vanuit een luidspreker en een indringend rood zoeklicht wat op de muur schijnt.

Die houten muur is trouwens niet massief, deuren en ramen. En een soort lopende band op het podium waardoor er “net echt!” een veerpont kan “overvaren”. Ook het “rennen van hoofdrolspelers” wordt daarmee prachtig uitgebeeld.

Een mooie avond gehad, ook nog “bekende Friezin” Simone Scheffer gespot en na een paar biertjes rij ik weer huiswaarts.