Nog nooit een complete show van Henry op tv gezien, maar wel wat fragmenten en die vond ik hilarisch, dus de gok genomen om naar een voorstelling te gaan, hopelijk valt hier ook veel te lachen.

Rond 19.50 uur ben ik in Sneek, om 20.15 uur start de voorstelling. We beginnen met een liedje, Henry zegt dat ie eigenlijk voor de vorige maanden bedoeld was, maar vanwege het succes blijft ie in de show. Het is… een Sinterklaasliedje, maar dan op de Racoon-manier. De uitspraak van de teksten, het klopt allemaal. Een goede binnenkomer.

Zo staat er ook een soort synthesizer van Akai en daarboven nog “iets” waarmee Henry geluiden kan bewerken. Dus zo kan hij zorgen dat het klinkt alsof je door de telefoon praat, kun je als een “Smurf” zingen, en ook de soort auto-tune mode waarbij hij inderdaad wel erg als Ronnie Flex klinkt.

Ook doet hij hier nog een nummer op wat gaat over de “bond-boy”, degene die James Bond na een zware dag thuis opwacht met een bakje thee. Omdat de andere rol, de “bad guy” eigenlijk alleen maar bestaat uit een “eng” lachje, dat lijkt m niets.

Typetjes doet Henry fantastisch. Zo zit hij in de talkshow van Humberto Tan, de jongedame die hem bij de ingang opwacht, laptop onder haar arm, super-overdreven en popie-jopie achtig, geweldige imitatie.

Ook het typetje waar hij naar zoekt waar hij dat kon gebruiken (Brabander, stopwoord: “zeg maar”, bij het aankijken de ogen dicht), dat wordt uiteindelijk de begrafenisondernemer bij de scene over de begrafenis van zijn moeder.

We horen over “the kiss of death”, dus als zijn vrouw naar haar werk gaat, dochter Bonnie een kus geeft en net als zij lekker aan het knutselen is en Henry een rustige papa-dag aan ziet komen, ze nog de opmerking maakt “jullie kunnen straks misschien nog wel even rolschaatsen”. Waarbij de dochter dat hoort en dat “meteen” wil gaan doen.. En hoe Henry haar terug pakt op een dag dat zijn vrouw op hun dochter past, hij haar een kus geeft en zegt “oh ja, ik heb hier ook nog 2 kaartjes voor het Bassie en Adriaan museum in Vlaardingen”. “Maar schat, mijn auto staat bij de garage”. “Jullie kunnen ook met het openbaar vervoer…”.

En ook het bedtijd-ritueel is een mooie scene. Over hoe de knuffels bij de dochter in bed mogen slapen, maar ze wel “consent” moet geven. En omdat er steeds meer knuffels bij komen, duurt het steeds langer… Waarbij Henry er hele toneelstukken van maakt, de beer is een Amsterdamse beer die ruzie met zijn vrouw heeft en hier wil blijven slapen, de aap die een drugsprobleem heeft en door alles en iedereen verstoten is…

Om 22.00 uur is de voorstelling afgelopen. Smakelijk gelachen om deze show, en nee, hoewel de show de titel “Keanu” heeft, komt Keanu Reeves en de Matrix er niet in voor. Mocht je nog naar deze show willen, hier staat de speellijst, best veel voorstellingen zijn al uitverkocht.

Na een biertje ga ik in de auto weer naar huis, het is behoorlijk mistig, maar met ongeveer 200 meter zicht (en de plattegrond op de display van mijn auto) kan ik zonder problemen de weg naar huis weer veilig afleggen.