Jay Ernest vraagt hoeveel mensen er al eerder bij een show geweest zijn. Zo te horen is ook hij de tel kwijt geraakt “hoeveel keer ze in het Bolwerk opgetreden hebben”. Ik ben inmiddels een “vaste bezoeker”, in 2022 voor het eerst en vorig jaar, in 2024. In 2023 zijn ze ook geweest, maar toen stond ik te stuiteren in het Gelredome bij de laatste keer Qlimax…
De deur gaat om 14.45 uur open, om 15.30 uur start de show. Rond 14.30 uur rij ik richting Sneek, ik kan rustig aan doen. En dat is maar goed ook, want als ik op de rotonde bij Scharnegoutum zit, dan rijdt er een jongedame ook de rotonde op, waardoor we naast elkaar staan. We remmen beide, zij geeft aan dat ik verder kan rijden. Als gentleman laat je dames voorgaan, dus ik geef aan dat zij wel eerst mag. Daardoor zie ik ook “hoe het kan” dat ze zo de rotonde op reed. De mobiel gaat aan de kant, de sigaret gaat even heen en weer, daarna kan pas geschakeld worden en rijdt ze weg. Als deze “boomer” een goede tip mag geven, doe tijdens het rijden “niet teveel andere dingen”, want dan krijg je zulke situaties.
Begin deze week stond er een Roemeen bij de bushalte die net te laat voor de bus was. Het was “gluipende koud”, hij had dan nog een uur moeten wachten. Hoewel ik naar Heerenveen moet voor mij werk, heb ik hem toch naar het station in Leeuwarden gebracht. Ik ga er vanuit dat zijn heilwens “God bless you” ervoor gezorgd heeft dat er bij dit akkefietje geen deuk in mijn auto gereden is 😉
Ook dit jaar zijn Sint en de Pieten weer in Theater Sneek, dus ik zie allemaal vrolijke kinderen met hun ouders naar buiten komen met een tasje waar pepernoten en chocolade geldstukken in zitten.
Ik zie een kleine wijziging in de groep. Zanger (en gitarist) is nog steeds Jay, de drummer is nog steeds “de man met de baard”, gitarist Don Diego staat niet meer “voor ons rechts op het podium”, maar links. De andere gitarist die er in 2024 was, donkere baard, beetje “desperado-uitstraling” is er niet meer. Daarvoor in de plaats staat nu een jongere muzikant met een joekel van een contrabas. Zijn naam weet ik niet, wel dat Jay hem aankondigde als “ook een Italiaan”.
Deze middag krijgen we het programma zoals we het ook de voorgaande jaren kregen, dus de bekende nummers. Folsom Prison Blues, I Walk the Line, Bonanza, I’ve been everywhere, Ring of Fire en meer. Aan het einde van de show geeft Jay aan dat hij geen zin meer heeft om te zingen en dat wij aan de bak mogen. Dus een aantal van deze nummers komen nog een keer voorbij, waarbij wij de refreinen zingen (en de band daarna weer aansluit). Afsluitend speelt Church of Cash “We’ll meet again”, erg toepasselijk gezien het traditionele afsluiten van hun Europese tour in het Bolwerk. Dit jaar is de show rond 17.15 uur afgelopen. Ik ga er vanuit dat ik hier volgend jaar weer uit volle borst mee sta te zingen 🙂
Op Youtube heb ik een korte playlist van deze middag gemaakt.